Ey kalbimin dal ucu, zafer kıblem, kanadım.
Şühedam gezer durur, ruhunda adım adım.
Arsızca bir akına, hedef olduğun anda
Kıyam sana yakıştı, bu çetin imtihanda.
Hamza’yı gördüm sende, Bilâl’i Çanakkale;
Düşürmedin burcundan, hilali Çanakkale
Kıyamet gören toprak, o sur kime okundu?
Kaç kınalı el senin, saçlarına dokundu?
Göğsüne yağar iken, gülle üstüne gülle.
Tutuşmanın demiydi, artık bir avuç külle.
Sen ki aşka düşenin, melali Çanakkale.
Mecnun-i yüreklerin, helali Çanakkale
Sen Seyit’in bileği, kopan koldun bacaktın.
Düşman çizmesi değse, kor ateşten sıcaktın.
İcazetin almadan, kim geçer söyle seni.
Leyla’sı bilir iken, yiğitler böyle seni.
Sen ki necip milletin, celali Çanakkale
Çatlamış dudağının zülali Çanakkale