Mehmet Mustafa YAKAR
Şu koca dünyada, güzel ülkemde,
Gerçeği görmeyen gözler utansın.
Ülkem harap olup yangın sürerken
Onu söndürmeyen seller utansın.
Zulüm hora teper her an her yerde.
Fazilet dediğin hani o nerde?
Sözüm ona deva olacak derde,
Zulme sükût eden kullar utansın.
Kötülük gezerken engin bağında,
Baykuşlar ötüşür yüce dağında,
Gönül otağında gül ocağında,
Goncalar açmayan güller utansın.
Fenalık yurt tutmuş arzı ve arşı,
Erdem varım desin cihana karşı,
Kul hakkın gasp eden zalime karşı,
Sıkılmayan yumruk, eller utansın.
Erdem yoktur benliğinde özünde,
Kin kokuyor bakışında sözünde,
Ovasında, bayırında, düzünde,
Türkünü çalmayan sazlar utansın.
Kokuşmuşluk esir almış âlemi,
Dünya teslim olmuş zulme öyle mi?
Hakka ram olmanın sonu böyle mi?
Hakkı zikretmeyen diller utansın.
Soysuz kutsalıma söverse eğer,
Ülkemi kaoslar sararsa eğer,
Vatanım tehlikeye düşerse eğer,
Alarm çalmayan ziller utansın.