Buğra Öztürk
Vatan için unutma, evlat kimsesiz kaldı.
Yandı ormanlarımız, kuşlar yuvasız kaldı.
Al bayrağa sarılmış, binlerce yiğit verdik.
Unuttular her şeyi, alçaklar sessiz kaldı.
Vatan için sesimiz çıktı, diye kızarlar.
Memleketi sevenin, kuyusunu kazarlar.
Haine yoldaş olur, geçmişi unuturlar.
Doğruyu bilirler de hep yanlışı yazarlar.
Vatan için duacı, analar var oldukça.
Gökte ay yıldızlı, al bayrak dalgalandıkça.
Ne olur bize böyle? Kim tutar Türkü! Söyle.
Yanlışı bırakıp da, doğru yolda durdukça.
Vatan için gür sesle, bağırmalı durmadan.
Bahçedeki çiçekler, birer birer solmadan.
Geç olsa da adalet, yerini bulmalıdır.
Ülkemizi hırsızlar, daha fazla soymadan.
Vatan için yolumuz, milli birlik yoludur.
Mahallede bir gezsem, vatansever doludur.
Unutmayın gençlerim, hatırlayın tekrardan.
Milli her mücadele, bu halkın umududur.
Vatan için umutlar; bitmez, tükenmez bilin.
Birleş ey halkım hadi, birbirinizi sevin.
Birleşin hesap sorun, birlik olun yekvücut.
Hırsızı, namussuzu, alçağı, haini yenin.