Fehmi ARIKTEKİN
Tepeden tırnağa namustun sen
Tepeden tırnağa vicdan…
Bir yanın dokuz köyden kovulan
‘Doğrucu Davut,
Bir yanın “Kolsuz kahraman”
Bir yanın bir “Deli Yürek”ti
Yüreklere su serpti,
Bizleri hiç unutmayan o yüreğin,
Bizi hep aklında tuttu.
Kendini tümden unuttu.
Kılıcın kalemdi senin
Kalemin kılıçtan keskin
Kan damlardı kaleminin ucundan.
Umut tazeleyen bir çağlayandın
Umut içerdik avucundan.
Taze taze, serin serin.
Bir yanın büyülü, beyaz erik çiçeğiydi.
Bir yanın sonsuzluk mavisi.
Kaleminin mürekkebi,
Her zaman, alın terinden olurdu.
Bir yarısı şeref şandı,
Bir yarısı haysiyet,
Bir yarısı onurdu.
Kırılırdı bu kalem,
Kırıldı da kaç defa,
Ama satılmadı asla.
Yiğidi gam, duvarı nem yıkarmış.
Seni de gam yıkacak galiba.
Çünkü sen;
Hepimizin hür vicdanı,
Hepimizin gür sesisin.
Senin olmadığın yerde
Bir yanımız yıkık bizim.
Bir yanımız Deli Dumrul,
Bir yanımız tercümansız dil.
Mevsimsiz esen yeliz biz
Bir varmış bir yokmuş gibi
Sen kimsin bilen biliyor
İsteyen üzerine alsın
İstemeyen almasın