Hasan KILINÇ
Ey İnsan!
Bir ses ver!
Ben ormanım, çevreyim,
Ağacın dalında kuşum,
Topraktaki canım,
Şimdi göklere yükseliyor feryadım.
Gölgemde gölgelendin,
Meyvelerimden gıdalandın,
Odunumdan ısındın.
Nice canları ormanda barındırdım,
İnsana, cana hizmetti amacım,
Yine de yaranamadım.
Söyle bana ey cani
Sana ben ne yaptım?
Ormandım,
Kardeşçe yaşadıklarımdı bunlar.
Arılar, kuşlar, kurtlar nebat hayvanat,
Yandı kül oldu şimdi varlıklarım
Ey cani!
Ama sen beni değil
Kendini yaktın aslında
Ey insanoğlu
Doğayım, ormanın, suyum,
Toprağım, çevreyim,
Aslında bir bütünün
Uyumlu parçalarıyız seninle
Yaradan’dan
Hepimiz emanettik,
Hırsınla beni bozmakta
Geleceğini yakmaktasın,
Ey insan
Hırsınla değil,
Sevginle merhametinle
Dokun bana,
Beni bana bırak,
Hizmettir amacım sana,
Kendi geleceğini yakma,
Beni yaşatmaya çalışan merhametlilerle
Yeniden yeşereceğim
Yine hizmet edeceğim sana
Kin yok bende
İnan bana
