Lütfü KILIÇ
Gidişat kötüye, kılavuz şaşkın;
Titre, kendine dön, başını kaldır!
Topyekûn yücelme olmalı aşkın;
Nesline ufuk aç, hayalle doldur.
Samimiyet olsun ilimde, dinde…
Hikmeti ara, bul olsa da Çin’de.
Oğuz’dan bu yana Türk tarihinde
Fetretten kurtuluş çaresi boldur.
Yad olma, kendini kendinde ara;
İş ağır, yol çetin, kalma avara!
Kervanın yol alsın kalmadan dara,
Menzilin belirle, tedbirin aldır.
Gününden ibret al, ileriye bak;
Rehavetten sıyrıl, yükselsin sancak.
Senin kurtuluşun sendedir ancak;
Böyle bil, âleme böylece bildir.
Varılmaz bir yere göz yuma yuma;
Uyan be, kafanı daldırma kuma!
Umudum galebe çalsın korkuma;
Olacağı sağla, olmazı oldur.
Kutsal vazifede eksiltme hızı;
Şahlansın yurdumun kızanı kızı…
Sensin milletimin kutup yıldızı;
Işık sal, uyansın, yönünü buldur.
Gönül erleriyle girip kol kola;
Yapmadan yılgınlık, vermeden mola;
Lütfü der, gidersen uğurlar ola;
Sırat-ı müstakim dosdoğru yoldur.
