Buğra öztürk
Memlekette açtı yine, çiçekler.
Açtı ama neden açtı, bildin mi?
Bizim için candan geçti, yiğitler.
Teker teker düştü yere, gördün mü?
Gördüm, duvarında sıva yok evin.
Ana, baba yavrusuna ağlar, yakınır.
Derdi ana şehit olursam sevin.
Yari döner diye, camdan bakınır.
Gözler yolda kaldı, yavrunda sensiz.
Merak etme bayrak gökte daima.
İnsanlar duyarsız ya da habersiz.
Uyan ey Türk genci, artık uyuma!
Yurtta barış değil, savaş istiyor.
Vatan izzetine, kara çalanlar.
Utanmaz düşmana el uzatıyor.
Kara yüzlü, kara sözlü yılanlar.
Türk uyanır korkma, duygu derindir.
Bu toprağa aktı kanım, akacak.
Edirne’den Van’a vatan benimdir.
Sönmeden üstünde tüten son ocak.
Ocağı sönenler, gitti gelmedi.
Korkupta yolundan dönenler oldu.
Türk genci hatırla Çanakkaleyi!
Binleri kefensiz, gömenler oldu.
Beyaz ay yıldızlı al bayrak benim.
Dünya durana dek dalgalanacak.
Irmak olsun aksın, yurduma kanım.
Sulansın toprağım, çiçek açacak.
