Ahmet KARA
Eski Yunanistan’ın büyük hatibi Demosten, ülkeyi ilgilendiren önemli bir mesele hakkında Atinalılara hitap etmeye çalışıyordu. Fakat halk, konuşmaya ilgi göstermiyor, duyarsız bir şekilde dağılmaya hazırlanıyordu.
Demosten, bu ilgisizliğin farkına varınca, birkaç dakika susmalarını isteyip şöyle dedi:
“Size kısa bir olay anlatacağım, sonra konuşmamı bitireceğim.”
Ve anlatmaya başladı:
“Bir adam, evindeki eşyaları başka bir köye götürmek için bir eşek kiraladı. Eşeğin sahibi de hayvanla birlikte gideceğini söyledi; işi bitince eşeği geri getirecekti.
Öğle vakti olunca, güneş ortalığı kavuruyordu. Eşeği kiralayan adam, hayvanın gölgesine uzanıp dinlenmek istedi.
Eşeğin sahibi hemen itiraz etti:
‘Sen sadece eşeği kiraladın, gölgesini değil. Eşeğin gölgesinde ben dinleneceğim,’ dedi.
Eşeği kiralayan ise, ‘Ben hayvanı her şeyiyle kiraladım, gölgesi de buna dâhil,’ diye karşı çıktı.
Tartışma büyüdü; sonunda kavga ettiler.”
Bu noktaya gelince Demosten sustu ve kürsüden inmeye yeltendi.
Kalabalık hep bir ağızdan bağırdı:
“Gitme! Söyle bakalım, eşeğin gölgesi kimin oldu?”
Biraz önce kendilerini yakından ilgilendiren bir meselede sessiz kalan insanlar, şimdi kendileriyle hiçbir ilgisi olmayan bir meselede sonucu merakla öğrenmek istiyorlardı.
Demosten, kalabalığa dönüp yüksek sesle şöyle dedi:
“Ey insanlar! Siz ne tuhafsınız! Sizi doğrudan ilgilendiren hayati bir konuyu dinlemek istemediniz ama bir eşeğin gölgesiyle ilgileniyorsunuz.”
Demosten’in sözleri yüzyıllar öncesinden bugüne ışık tutmaktadır. Bugün de durum pek farklı değil.
Bugün de birçok insan, kendini ve toplumunu ilgilendiren asıl meselelerde sessiz, önemsiz konularda ise fazlasıyla hararetlidir. Ülke meselelerine kör ve sağır kesilenler, milletin geleceği ve var oluş mücadelesi söz konusu olduğunda suskun kalıyor; buna karşın bir sanatçının yediği yemek, bir sporcunun yaptığı tatil veya bir siyasinin özel hayatı hakkında saatlerce konuşabiliyorlar.
Toplumun geleceğini düşünenlerin, eşeğin gölgesine takılıp kalan bu insanların çokluğunu görünce yılmak yerine azim ve gayretlerini artırmaktan başka çareleri yoktur.
Bırakalım, eşeğin gölgesi kiminse onun olsun;
biz, kendi geleceğimizin gölgesini kaybetmeyelim.
Kıssadan Hisse:
Oysa akıllı insan, enerjisini gerçek meselelere, yani imanına, ailesine, toplumuna ve ahiretine yöneltir. Önemsiz şeylerle meşgul olanlar, önemli olanı da kaybederler.
“Kişinin, kendisini ilgilendirmeyen şeyleri terk etmesi, Müslümanlığının güzelliğindendir.” (Tirmizî, Zühd, 11)
